Dichters over het coronavirus # 1

inventaris I 1ste coronapatiënt Nederland 200 meter van de voordeur buurman van een collega slechts 1 handdruk ver gewoon een griep geen paniek mondkapjes zijn valse veiligheid 2 meter afstand...

De wereld keert terug naar weinig

… de wereld krimpt van aardboltot stad en omstreken, je straatje eigen huis, de kamer, … Een paar dichtregels volstaan om een stroom van gedachten en herinneringen op gang te brengen, een heel...

Blijf gezond! Goede raad uit een ver verleden

door Lauran Toorians Blijf binnen, roepen overheden wereldwijd ons nu toe, maar eigenlijk bedoelen zij natuurlijk: blijf gezond en breng de gezondheid van jezelf en van anderen niet in...

Onderweg: Hartje van goud

door Joep Eijkens Concerten die online te volgen zijn, een galerie die op haar website dagelijks de schijnwerper op een ander kunstwerk richt, gesloten musea die digitaal als het ware naar de...

Haar verhaal

door JACE van de Ven Vorige week zaterdag, toen er nog luchtiger over het coronavirus werd gesproken dan nu, vroeg de NRC enkele topsporters hoe zij in deze moeilijke tijden omgingen met hun...

Van culturele onthouding en Abraham

Sociale onthouding? Zeg maar gerust culturele onthouding. Deze weken had ik kaartjes voor drie voorstellingen in het Opera Forward Festival, drie in Festival Cement, een voor Theaters Tilburg, een...

Les neiges d’antan

door Pieter Luykx 1 dat eindeloze wit, de eerste sneeuwgeen voetstap nog daarin en alles heelbehoedzaam stil, soms een geluid, ikheb je koude mond gekust en hevignaar je stem geluisterd...

Elle van Lieshout

door JACE van de Ven De laatste tijd ben ik nogal eens erg enthousiast geweest over wat ik in mijn column op Brabant Cultureel besprak. De lezer mag gerust zijn, ik ben niet minder kritisch...

Gewend geraakt om op te vallen

door Moeckbert De ontmoeting met Jezus hoe ik rustig een sigaret rookte en jezus christus uitnodigde, maar hij kwam niet; hij zei me eerst dat ik moest stoppen omdat ik te onleesbaar...

Ze zijn gewoon van ons: musea en schouwburgen

door Arnold Verplancke “Ik schrok echt heel erg,” bekent ze na afloop op mijn vraag hoe ze het heeft gevonden. Waarvan? “Toen ze begon te zingen, wow. Zo hard, met zo’n volume. En ze kan...