Verzwegen ogenblikken vliegen als vogels uit zijn mond

door Kees Hermis

 

De woordvlucht

Uit zijn gedroomd gedicht
blies hij aandachtig een voor een
de woorden weg

als een zwerm vogels die naar richting
zoekt scheerden ze rond in schermen

een wilde vlucht omhoog omlaag
beschaduwde het land

hij ademde ze in, woog af, wees aan
welke hij zou laten landen

op het papier onder zijn hand
schreef hij ze langzaam aan het licht

gerangschikt in een nieuwe orde
stonden ze leesbaar uitgevlogen
met de vleugels dicht

 

Uitgeschreven

Met de haast van een op hol geslagen klok
heeft hij geschreven tot hij niet meer kon

de veer was afgelopen, zijn sleutel bleef
onaangeraakt, een monster zonder waarde

wat hij te zeggen had, was tot de bodem
uitgeschonken, hij zou voortaan

zijn eigen dagboek zijn, zijn brieven leven
weg uit elke vorm van papier, met dit

gegeven zette hij zijn laatste landing in
een signatuur onder zijn schrijvende bestaan

om eenmaal aan de grond voorgoed te aarden

 

Uitgesproken

De stilte barst onder zijn woorden
die aanblazen een lang voorbij
wat in de tijd begraven was, vat vlam
licht op en breekt zich vrij

zijn lippen branden als hij spreekt
verzwegen ogenblikken krijgen stem
vliegen als vogels uit zijn mond
vuurdragers, los van hem

hij keert terug aan wie hij is
ontledigd en vollediger
een uitgesproken mens

 

Kees Hermis (Hulst 1941) woont in Sint-Oedenrode en was werkzaam in het onderwijs, maakte houtsculpturen en debuteerde in 1977 met de dichtbundel ‘Vrijgesproken’, gevolgd door vele andere bundels en gedichten in literaire tijdschriften.

 

© Brabant Cultureel 2017

 

 

Getagt als