Het is herfst en de tijd vertraagt

door Pieter Luykx

 

vandaag is het herfst

vandaag is het herfst, het veld wordt nu langzaam,
het weiland ligt stil, en waar wij ook kijken, wij
herkennen de bomen, steeds dieper hun kleur,
de plek wordt al leger, de koude breekt binnen,

het landschap aanvaardt nu het afscheid, de
zomer was oud, en wij denken een vogel, die
boven ons hoorbaar, nooit wordt het nog anders,
straks begint weer het waaien.

Illustratie Mieke Driessen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

open het najaar

laat nog eenmaal de wind om je heen,
dat je huid wordt gestreeld, en schik
tussen het waaien je schouders, je heupen,

laat nog eenmaal het zonlicht je zachtheid
voltooien, omhels en ontvouw zo jouw
sprakeloos minnen tot leesbare letters,

en open het najaar, de ruimte, vloei samen
met hevige leegte, verzamel het afscheid
en leg al je geuren voorgoed in het gras.

Illustratie Mieke Driessen

 

 

 

 

 

 

 

 

Pieter Luykx (Ginneken 1935) woont in Breda, waar hij werkzaam was als docent pedagogiek. Van hem verschenen verschillende dichtbundels en hij publiceert in literaire tijdschriften in Vlaanderen en Nederland, waaronder met enige regelmaat Brabant Cultureel.

 

 

© Brabant Cultureel 2017

 

 

Getagt als