door Carina van der Walt •
De Flaestoren op het Landgoed De Utrecht in Esbeek is bij vele wandelaars en fietsers bekend. Fietsroute 98 richting Dun scheidt een groot glinsterend ven – De Flaes, vroeger een geliefd schaatsgebied – van de toren. Op een wolkeloze dag is er een prachtig uitzicht. Ik kan van tweeëntwintig meter hoogte tot in België kijken.
De Flaestoren – een ontwerp van Luijten Smeulders Architecten – is in 2011 geopend, wordt goed onderhouden en heeft een sympathieke uitstraling. Misschien komt het door de houten pilaren aan de buitenkant? Deze pilaren zijn van rechts onder naar links boven schuin op een betonnen vloer bevestigd. De stalen pilaren daaronder zijn even schuin in een tegengestelde richting bevestigd, van links onder naar rechts boven. Samen geeft dat De Flaestoren de vorm van een zandloper. Het duurt niet lang om tot boven te klimmen. De treden zijn stevig, vlak en breed. Onderweg naar het uitkijkpunt merk ik dat de constructie lichtjes wiebelt. Ik weet dat het kan, maar dat stelt me niet gerust. Hier is geen zuchtje wind. Noord-Brabant staat ook niet bekend als aardbevingsgebied.
Thuis ga ik in het Spoorpark naar het jongere broertje van De Flaestoren. De Kempentoren, gebouwd door hetzelfde Esbeekse bedrijf, is met vijfendertig meter nog hoger. Hout ontbreekt. Robuust beweegt ook deze constructie – vanwege het staal?
Redacteur Carina van der Walt schrijft tweewekelijks op woensdag een column over kunst in de openbare ruimte ergens in Noord-Brabant.
Flaestoren (Landgoed De Utrecht) | Kempentoren (Tilburg)
Lees eerdere afleveringen van de column van Carina van der Walt op Brabant Cultureel
Foto’s > Carina van der Walt. Beeldbewerking > Hans Lodewijkx
© Brabant Cultureel 2026