poëzie door Arnoud Kremers •
Aprillis
Jong tegen wil en dank groen
en geurig bloesem vlijmscherp
als kant tegen een kussen vol kalkoendons
Groen geurend bitter vers gekauwde klaver
en hars dat terpentine aan herinnering kleeft
Schriele amandelen op een pastei
Ruik groene muziek in het groen krakelen
van de meisjes het zijn er zovelen
die zeggen wat de anderen zeiden dat ze zeiden
Wirwar van zijde
mijn vergelijking weer voorbij –
Drink ik medicijn uit een groen glas
Streelt in zijn groene wolk de donder aldaar
een enorme dikke zachte nabije huid
Snuffelt het verlangen groene olifant
Zwikt op pantoffels van motregen zwaar
Arnoud Kremers (1957) begon als autodidact en studeerde filosofie waarin hij zich specialiseerde in taal en politiek. Hij schreef theaterteksten, waaronder tal van kluchten voor het Sociaal Theater dat hij, werkzaam in de daklozenopvang in ’s-Hertogenbosch, samen met collega’s oprichtte in 2005. In 2011 verscheen een bundel verzamelde gedichten ‘Soms als tijden wat blijven’. ‘Noorder kou koert in de uilen’ schreef hij in 2025.
Meer van en over Arnoud Kremers op Brabant Cultureel
© Brabant Cultureel 2026

Mijn hele halve leven maak ik Arnoud mee.
Bij elke ontmoeting verbaast hij mij en mijn omgeving.
Onuitputtelijk is zijn drijfveer.
Lees zijn bundels!
Zijn woorden/ gedachten klinken lang na.
Arnoud kan à la minute putten uit literatuur uit diverse landen.
Ook zijn interessante blik op onze verdwaalde wereld laat je niet meer los.
Een fenomeen om bij stil te staan en nooit meer te vergeten.
In zijn voordrachten leer je hem het beste kennen…