poëzie door Huub van Esch •
Voor mooie praatjes heb ik weinig tijd
en ook het karakter zit niet mee.
Het kiest voor zwijgzaamheid in
de meeste gevallen of noemt de dingen
bij hun meest directe naam.
Zo ontneemt het misverstand, verspilt
geen grip of kijk op de werkelijkheid
en danst niet mee aan de kansen
die ontglippen om het binnenste te bevrijden
van allerlei overtolligheden.
Ik noem maar dingen als gezapigheid.
Gelul om comfort of aardigheid.
Gespeeld fortuin of consciëntie.
Harmonie of brave kneuterigheid.
Ik ben geen collectief.
Geen dertien in dozijn.
Geen coterie
en overdrijf ook niet
wanneer ik zeg dat ik
niet konkelfoes of klets in de rondte.
Aan mij geen klik of klak
of kloeke praatjes
om weet ik veel
wat.
De inwendigheid besterft, bestiert niets,
vertrekt uit het intellect zonder
ommezwaai of ergens iets achter te laten
waardoor zij zou kunnen zeggen
dat ze bestaansrecht heeft gehad.
Nee, het inwendige handelt niet,
zij blaast de kaak, zij recht
de rug maar altijd terugwaarts,
daar waar ik de plaats verloor
aan de woorden die mij zochten
in het donker dat schipbreuk leed
en gallemiezen blies.
Wat vermocht ik nu eigenlijk
werkelijk?
Stof voor stof, as voor as
en al wat meer zij
aan bedrog en spielerei
ontglipte mij.
Ik brak de schaal,
verliet de reis,
verloor de wijsheid
die met paranoïde
gestoethaspel
broedsel
aan de man
bracht.
Huub van Esch (Haaren 1970) werkt in deeltijd als productiemedewerker. De meeste tijd besteedt hij aan het schrijven van gedichten. Hij publiceerde behalve in Brabant Cultureel eerder ook in ‘Schoon schip’, in de verzamelbundel ‘Echte inkt’ van uitgeverij Opwenteling en in enkele verzamelbundels samengesteld uit wedstrijden van uitgeverij Kontrast.
Beeld voorpagina: Carel Willink, (bewerkt detail) Simeon, de pilaarheilige, 1939
Lees meer poëzie van Huub van Esch op Brabant Cultureel
© Brabant Cultureel 2026