poëzie door Marijke van Hooff •
HOHOHO
Ik liet me voor de kerst niet meer verleiden,
ik hield het heel eenvoudig deze keer.
Ik ging niet in een arrenslede rijden
en zette ook geen grote kerstboom neer.
Ik kocht geen kransjes, geen kalkoen
en ik liet mijn haren ook niet doen.
Geen voorgerecht, geen nagerecht.
Och, heer, wat voelde ik me slecht.
Her en der wat kaarsen neergesmeten
een grote druipkaars midden in de boerenkool.
De worst leek door een duif onder gescheten
’t Was niet bepaald een christelijk symbool.
Toen stond daar plots een kerstman voor mijn deur.
Hij zei: mevrouw ik kom u toch niet overvallen?
Ik dacht: verdorie wat is dat nou voor een zeur.
Maar nee: het was een vent met échte ballen.
Hij wilde voor de nacht een onderkomen
want alle bed and breakfasts bleken vol.
Hij wilde met mij van het kerstkind dromen
en daarbij hoorde ook een beetje lol.
We hebben samen heel mooi stille nacht gezongen,
daarna heb ik de Glühwein ingeschonken.
Het is negen maanden later tot me doorgedrongen
dat zijn HOHOHO niet tijdig heeft geklonken.
Marijke van Hooff (Haarlem 1944) woont sinds 1982 in Hoeven (gemeente Halderberge). Zij schrijft proza, poëzie en liedteksten en zong als sopraan bij kleine ensembles: Pur Sang, Chestnut en Viaggio.
Werk van Marijke van Hooff op dBNL
Meer poëzie op Brabant Cultureel
© Brabant Cultureel 2025